
Michał Bajsarowicz-malarz, rzeźbiarz i grafik należący do grona najbardziej cenionych polskich artystów współczesnych. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, w 1992r. uzyskał dyplom w pracowni rzeźby prof. Józefa Kopczyńskiego. Jego twórczość prezentowana była na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą, a prace artysty znajdują się zarówno w kolekcjach prywatnych jak i instytucjonalnych. Jest również laureatem i uczestnikiem wielu prestiżowych wydarzeń artystycznych.
Bajsarowicz zdecydowanie skupia swoją i naszą uwagę na człowieku ale pozbawionym zbędnej dekoracji. Jego sztuka wpisuje się w tradycję polskiej figuracji egzystencjalnej, podejmującej dialog o kondycji człowieka, jego cielesności, pamięci i przemijaniu. Rzeźbiarskie doświadczenie artysty nadaje jego obrazom wyjątkową materialność: warstwy farby, światło i kolorystyka budują przestrzeń, w której forma spotyka się z emocją. To malarstwo głęboko humanistyczne, gdzie deformacja tak naprawdę nie niszczy ludzkiego wizerunku, ale pozwala uwidocznić jego wewnętrzną, skrytą stronę.
W swoim malarstwie artysta często wykorzystuje:
· nakładanie wielu warstw farby – obraz powstaje stopniowo, poprzez budowanie i odsłanianie kolejnych struktur;
· impasty i zagęszczoną fakturę – farba bywa kładziona grubiej, dzięki czemu powierzchnia płótna zyskuje niemal rzeźbiarski charakter;
· przetarcia i ścieranie warstw – pozwalają wydobywać wcześniejsze gesty malarskie i tworzyć efekt pamięci obrazu;
· ograniczoną, stonowaną paletę barw– która wzmacnia dramatyczny charakter ;
· ekspresyjny rysunek – szczególnie widoczny w konstrukcji postaci.
Można powiedzieć, że jego technika jest hybrydą malarsko-rzeźbiarską. Artysta — nie opisuje powierzchni, ale buduje w niej ciężar i obecność postaci, tak naprawdę nie interesuje go fizjonomia konkretnej osoby, lecz ślad ludzkiego istnienia. Jego kreska jest zdecydowana, często surowa i ekspresyjna. Dzięki czemu obrazy posiadają wyjątkową fizyczną obecność – balansują pomiędzy malarstwem a obiektem trójwymiarowym.
To ważne rozróżnienie. Bajsarowicz nie jest abstrakcjonistą w klasycznym sensie, ponieważ figura ludzka pozostaje rozpoznawalna. Jednocześnie nie jest też realistą, jako że jego postacie zostają często zdeformowane, uproszczone , częściowo rozpuszczone pomiędzy kreską , a plamą-jakby były tylko wspomnieniem, archetypem ludzkiej obecności.
WYSTAWY:
1987 – Galerie Fritzen, Herford (Niemcy)
1990 – Galeria Spichlerz, Gorzów Wielkopolski; Lwów (Ukraina)
1992 – Galerie Payer, Leoben (Austria); Galeria BWA, Gdańsk
1994 – Galeria „U Jadźki”, Zielona Góra
1995 – Eibiswald (Austria)
1996 – Kindberg (Austria)
1997 – Galeria Relax, Gorzów Wielkopolski
1998 – Triest (Włochy)
1999 – Galeria Dialog, Kostrzyn; Galeria ART, Zielona Góra; Galerie Fritzen, Herford (Niemcy)
2000 – Galeria Rathaus, Leoben (Austria); Muzeum Lubuskie, Gorzów Wielkopolski
2001 – Galerie Peyer, Leoben (Austria); Kunst- und Literaturwerkstatt Hohenschönhausen, Berlin (Niemcy); Oranienburg (Niemcy); Erlangen (Niemcy)
2002 – Art Innsbruck (Austria); Międzynarodowe Steirische Kunsttage, Leoben (Austria)
2003 – Kleine Galerie, Ilmenau (Niemcy); Aspria Berlin (Niemcy); Galeria BWA, Gorzów Wielkopolski; Galeria BWA, Sieradz; Galeria Kierat, Szczecin
2004 – Galeria Orangerie, Neuzelle (Niemcy); Galeria Focus, Warszawa; Old Factory, Zielona Góra
2005 – Fachwerk, Bad Salzuflen (Niemcy); Alte Gerberei, Schorndorf (Niemcy); Galeria BWA, Piła; Galeria Lamus, Gorzów Wielkopolski
2006 – BWA Piła; Galeria 13 Muz, Szczecin; Galerie Remisen, Brande (Dania); Galerie Republique, Saint-Dizier (Francja)
2007 – Galeria PRO ARTE, Zielona Góra
2008 – Galeria DAGART, Arras (Francja); Galeria Arts & Wines, Covilhã (Portugalia)
2009 – Muzeum Regionalne, Szczecinek; PKiN, Warszawa; Galerie Speicher, Gorzów Wielkopolski
2010 – Galeria Kapitańska, Szczecin; Galeria B4, Mediolan (Włochy)
2011 – Galeria Kodiak, Toronto (Kanada); Galeria Barocco, Neuzelle (Niemcy); WiMBP, Gorzów Wielkopolski
2012 – Galeria Cechmanowicz, Poznań; Galeria Barocco, Neuzelle (Niemcy)
2013 – Galeria MOK, Międzyrzecz; Galeria Dialog, Kostrzyn; Galeria B4, Mediolan (Włochy)
2014 – Galeria Joannitenhaus, Sulęcin; Kunstrefektorium, Marianowo
2015 – WiMBP, Gorzów Wielkopolski; Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław; Fachwerk, Bad Salzuflen (Niemcy)
2016 – Galeria PRO ARTE, Zielona Góra; Galeria DAGART, Rzeszów; Galeria Cechmanowicz, Poznań
2017 – Galeria DAGART, Rzeszów; Galeria Barocco, Neuzelle (Niemcy); Sofitel Brussels Europe, Bruksela (Belgia)
2018 – Galeria Zamek, Szczecinek; Galeria 111, Szczecin
2019 – Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej, Warszawa; Galeria Fantom, Berlin (Niemcy)
2020 – Galeria Glaza Expo-Design, Gdańsk
2021 – BWA Wałbrzych
2022 – V.A. Gallery Poland, Poznań
2023 – Galeria Fantom, Berlin (Niemcy); WiMBP, Gorzów Wielkopolski
2024 – Muzeum Lubuskie – Spichlerz, Gorzów Wielkopolski
2025 – Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej Warszawa
2026 – Muzeum Ochorowiczówka Wisła, Oranżeria Zatonie

