Jej twórczość to bardzo subtelny proces, uwidaczniający cykliczne i naturalne zmiany w przyrodzie, które dzięki nadanemu rytmowi i harmonii w sposób bardzo indywidualny oddziaływają na odbiorcę.
Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, którą ukończyła w 2011 roku z nagrodą za najlepszy dyplom roku oraz nagrodą Marszałka Województwa Łódzkiego za najlepszą rozprawę naukową. Jest również laureatką III nagrody VIII Triennale Polskiego Rysunku Współczesnego oraz stypendystką Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego i ZAiKS. Natomiast od 2017 roku posiada stopień doktora sztuk plastycznych. Bez wątpienia należy ona do grona artystek, których twórczość wyrasta z głębokiej świadomości warsztatu, jednocześnie nie ogranicza jej to do jednej techniki, ani też nie pozwala się zamknąć w jednej kategorii. Konsekwentnie przekraczając granice poszczególnych dyscyplin. Pomimo iż Haręza wywodzi się z tradycji klasycznego warsztatu graficznego, w którym posługiwała się m.in. akwafortą, akwatintą, miękkim werniksem i suchą igłą. Dziś tworzy przede wszystkim rysunki na papierze i obrazy na płótnie, świadomie łącząc różne metody, eksperymentując, w głównej mierze traktując je jako podporządkowane narzędzia dla potrzeb formy i idei obrazu.
Fundamentalnym punktem, konceptualnego wyjścia w twórczości Ity, bezdyskusyjnie pozostaje natura oraz obserwacja zachodzących w niej zjawisk. Nie jest to jednak tradycyjne malarstwo pejzażowe. Artystkę interesuje moment, w którym rzeczywistość zaczyna wymykać się dosłownemu przedstawieniu — światło odbite w wodzie, rytm fal, zmienność koloru, ślad i jego przemiana. Konkret stopniowo ustępuje miejsca formie, a pejzaż staje się przestrzenią dla bardziej uniwersalnego doświadczenia. Haręza nie odtwarza krajobrazu. Analizuje go, rozkłada na takie czynniki jak : światło, rytm, kolor i strukturę, a następnie buduje z tych elementów własną rzeczywistość obrazu, za którym stoi bardzo autonomiczny język malarski.
Wystawy artysty
