Pokazuje, że rzeźba nie musi być monumentalna, by mieć siłę — jej „Kruchomiękkie”są delikatne w materii, a mocne w wyrazie; niewielkie, a potrafią zatrzymać uwagę na długo.
Urodzona w 1967r. w Tomaszowie Mazowieckim. Artystka ma za sobą wieloletnią, konsekwentną i bardzo czynną działalność wystawienniczą. Jej prace prezentowane były na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w muzeach, galeriach sztuki oraz targach sztuki. Ukończyła Uniwersytet Łódzki. W swojej pracy twórczej łączy rzeźbę, ceramikę użytkową, tkaninę unikatową oraz formy przestrzenne. Od 2015 roku mieszka i tworzy w Inowłodzu, gdzie wraz z mężem, również artystą Jarosławem Luterackim, prowadzi działalność artystyczną i galeryjną.
Jej autorski cykl „Kruchomiękkie” – to rzeźby i obiekty powstające z połączenia gliny, drewna, papieru i metalu. Materiały traktowane są przez Annę nie tylko jako tworzywa, lecz także jako nośniki pamięci o wielu znaczeniach. Surowe drewno, często naznaczone upływem czasu do tego krucha ceramika czy delikatny papier tworzą świat, w którym przeciwieństwa takie jak: trwałość i ulotność, siła i delikatność, ciężar i lekkość – generują nieustanny dialog.
Rzeźby Anny Luterackiej są nie tylko sztuką materii, ale przede wszystkim sztuką emocji. Jej ceramiczne miasta, domy, wieże i figury nie opowiadają historii – one tworzą przestrzeń, zapraszają nas do zatrzymania się, spojrzenia w głąb i zaopiekowania się tą kruchą materią naszych własnych doświadczeń. Właśnie ta umiejętność połączenia naturalnego tworzywa z uniwersalną refleksją o człowieku stanowczo wyróżnia artystkę i ukazuje jej tak indywidualny i silny język twórczy. Świat artystyczny Anny jest niedopowiedziany, pełen tajemnicy, żyjący własnym rytmem, a zarazem tak nam bliski i rozpoznawalny. Jej rzeźby są obiektami współczesnymi ale jednocześnie przedmiotami, które mogłyby należeć do świata mitu, baśni czy pamięci.